آگاهی از نحوه توزیع رسوبات معلق برای محاسبه میزان دبی بار معلق در آبراهه‌ها مهم است،‏ به این دلیل که در جریان‌های آبرفتی با عمق زیاد،‏ به طور تقریبی 80 درصد کل بار رسوبی را رسوبات معلق تشکیل می‌دهند. تاکنون رابطه‌های زیادی برای برآورد توزیع غلظت رسوبات معلق در مجاری باز توسط پژوهشگران مختلف توسعه یافته است. در این پژوهش،‏ ضمن تحلیل و بررسی کامل این معادلات،‏ با استفاده از مهم‌ترین شاخص‌های آماری ارایه شده،‏ معادله بهینه از میان 9 معادله تجربی مورد بررسی انتخاب شده است. برای واسنجی عملکرد هر یک از این معادلات،‏ از معتبرترین داده‌های آزمایشگاهی موجود استفاده شده است. نتایج این پژوهش بیانگر این است که معادله اینشتین و شن (1952) با 0.048=‎RMSE،‏ R²=0.988،‏ EF=0.988 و ME=0.086 دارای دقت خوبی در تخمین توزیع غلظت رسوبات معلق است و بیش‌ترین تطابق را با داده‌های آزمایشگاهی دارد. در عوض،‏ معادلات مک‌تیگو و ویلیس برای داده‌های مورد استفاده کم دقت‌ترین معادلات هستند و استفاده از آن‌ها توصیه نمی‌شود.