برای تعیین چگونگی واکنش گیاهان به تنش هم‌زمان شوری و خشکی و نقش هر یک از آن‌ها در کاهش جذب آب، مدل­های ریاضی متعددی وجود دارد. مدل­های جذب آب در شرایط تنش هم‌زمان به سه دسته جمع­پذیر، ضرب­پذیر و مدل­های مفهومی تقسیم می‌شود. در این مطالعه شش تابع کاهش جذب آب ماکروسکوپی وان گنوختن (جمع پذیر و ضرب پذیر)، دیرکسن و آگوستیجن، وان دام و همکاران، اسکگز و همکاران و همایی با استفاده از داده­های مزرعه­ای کشت گندم رقم روشن ارزیابی شد. آزمایش‌ها در قالب طرح فاکتوریل در پایه کرت­های خرد شده اجرا شد. سطوح مختلف شوری (,S₂, S₁ S₃ بترتیب معادل 1.4، 4.5 و 9.6 دسی زیمنس بر متر) به عنوان کرت‌های اصلی و چهار سطح آبیاری ( I₄, I₃, I₂, I₁ بترتیب معادل50­، 75­،100 و 125 در صد نیاز آبی گیاه)، به عنوان کرت‌های فرعی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند در سال زراعی  85-1384 اجراء گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که در سطوح شوری کم واکنش گندم به تنش هم زمان شوری و کم آبی مدل جمع‌پذیر وان گنوختن خیلی خوب می‌تواند الگوی جذب آب را شبیه‌سازی کند. در حالی که در سطوح شوری مدل مفهومی اسکگز بیشترین برازش را با داده­های مزرعه­ای دارد. بنابراین به عنوان مدل بهینه جذب معرفی و توصیه می‌شود.