منطقه‌بندی متغیرهای اقلیمی و هیدرولوژیکی یکی از نیازهای اولیه در برنامه‌ریزی بهینه منابع آب است. بدین منظور برای پهنه‌بندی شمال غرب کشور بر مبنای نسبت بارش بر تبخیر و تعرق در جهت بررسی قابلیت کشت دیم،‏ با به کارگیری پارامترهای اقلیمی 22 ایستگاه همدیدی و اقلیم‌شناسی برای دوره آماری 2000 تا 2006،‏ میانگین تبخیر و تعرق با کاربرد روش فائو- پنمن- مانتیث تعیین و با استفاده از مقادیر بارش ماهانه،‏ نسبت بارش به تبخیر و تعرق نیز به دست آمد. سپس با از روش تجزیه به مؤلفه‌های اصلی و شش مؤلفه اصلی انتخابی چرخش یافته،‏ که دربرگیرنده 74.1 درصد از واریانس داده‌ها بودند،‏ 6 ناحیه همگن از نظر پارامتر نسبت بارش به تبخیر و تعرق معرفی شد که ناحیه دوم با میانگین بارش به تبخیر و تعرق برابر 5‎/0،‏ دارای اولویت بالاتر از نظر کشت دیم بوده و با به کارگیری روش وارد و ترسیم دندروگرام،‏ 2 پهنه همگن به دست آمدند که در فصل پاییز،‏ ناحیه دوم با میانگین بارش به تبخیر و تعرق 0.41 و در فصل بهار ناحیه اول با مقدار 0.59 برای پارامتر مذکور در اولویت کشت دیم قرار گرفتند. با روش آماره S تست همگنی خوشه‌ها انجام شد که در سطح 5 درصد معنی‌دار بوده و درنهایت با انجام تست F بین انحراف معیار پهنه‌ها در روش وارد به معنی‌داری اختلاف بین آن‌ها رسیده به طوری که نسبت انحراف معیار معادل 2.68،‏ بزرگ‌تر از