ارزیابی موقعیت نصب لاترال‌ها در روش آبیاری قطره‌ای یکی از عامل‌های مهم طراحی است که در صورت عدم توجه به آن،‏ ممکن است تلفات نفوذ عمقی و نیترات قابل توجه گردد و متناسب با آن افت شدید عملکرد و اثرات مخرب زیست‌محیطی ایجاد شود. در این پژوهش برای مدیریت مناسب این سیستم‌ها،‏ به بررسی همزمان الگوی توزیع رطوبت و نیترات پرداخته شد. آزمایش‌ها برای سه نوع بافت خاک متفاوت (سبک،‏ متوسط و سنگین) انجام شد. مدت زمان آبیاری 6 ساعت درنظر گرفته شد. قطره‌چکان‌ها در 4 عمق مختلف (صفر،‏ 15،‏ 30 و 45 سانتی‌متر) و مقدار دبی خروجی (2.4 و 4 لیتر در ساعت) ارزیابی شدند. در این پژوهش از کود اوره استفاده و تزریق کود در یک سوم انتهایی زمان آبیاری انجام شد. نتایج نشان داد که با توجه به یکنواختی توزیع رطوبت و نیترات و برای کمینه کردن انتقال رطوبت و نیترات به عمق‌های پایین‌تر،‏ بهترین عمق نصب قطره‌چکان‌ها در روش آبیاری قطره‌ای زیر‌سطحی برای خاک‌های رسی،‏ لومی و شنی 30 سانتی‌متر است. همچنین در سیستم آبیاری قطره‌ای سطحی توزیع نیترات در اطراف قطره‌چکان و برای خاک‌های رسی،‏ لومی و شنی به‌ترتیب تا عمق 20،‏ 40 و 40 سانتی‌متری پیشروی کرده و مقادیر نیترات از ناحیه مؤثر خاک خارج نمی‌شود. با توجه به توزیع تدریجی رطوبت و نیترات در خا