برآورد و تخصیص جریان زیست‌محیطی،‏ مؤثرترین رویکرد برای جلوگیری از اثرات منفی تنظیم جریان‌های سطحی بر اکوسیستم‌ها است. روش محیط خیس شده از روش‌های مفید در این زمینه است. آنچه در این روش مهم است،‏ تعیین نقطه بحرانی در منحنی دبی- محیط خیس شده است که همچنان ابهاماتی دارد. در این مقاله حداقل جریان زیست‌محیطی رودخانه خیرآباد با متوسط جریان سالانه (AAF)‎ 34 مترمکعب بر ثانیه با روش محیط خیس شده براساس دو روش شیب و انحنا برای تعیین نقطه بحرانی محاسبه شده است. نتایج نشان می‌دهد روش شیب همواره مقدار بیشتری نسبت به روش انحنا به دست می‌دهند. نتایج روش‌های شیب و انحنا به طور متوسط به‌ترتیب جریانی برابر با 5.2 و 2.0 متر‌مکعب بر ثانیه را به دست دادند. با مقایسه نتایج حاصل از دو روش با محدوده قابل قبول جدول تنانت (AAF 10-30%) مشخص شد که نتایج روش شیب (AAF 15.3%) در این محدوده قرار می‌گیرد ولی نتایج روش انحنا (AAF 6%) خارج از محدوده قابل قبول است. با توجه به این نتایج روش انحنا نمی‌تواند انتخابی مناسب برای تعیین نقطه بحرانی در منحنی باشد و در این زمینه روش شیب مقادیر قابل قبولی در پی دارد.