بهدلیل اهمیت زیاد آبشستگی، پژوهشگران زیادی به بررسی این پدیده پرداخته و روشهای مختلفی برای کنترل آن ارائه کردند. این روشها را میتوان به دو گروه کلی، افزایش مقاومت بستر و تغییر الگوی جریان تقسیم کرد. طوقها صفحاتی هستند که موازی با بستر و عمود بر پایه نصب شده و در بالادست پایه، مانعی در مقابل جریان روبه پایین بوده و از تشکیل حفره آبشستگی جلوگیری میکنند. در این پژوهش اثر طوق بیضوی بر میزان کاهش آبشستگی بررسی شده است بدین منظور از 3 طوق بیضوی با نسبت طول طوق در پاییندست پایه به قطر پایه برابر با 1، 1.5 و 2 و ضخامت 3 میلیمتر استفاده شد. طول، عرض و عمق کانال آزمایشگاهی بهترتیب برابر با 8، 0.255 و 0.3 متر و اندازه متوسط ذرات بستر 0.88 میلیمتر بوده است. از پایه استوانهای به قطر 21 میلیمتر و 5 دبی مختلف استفاده شد. نتایج نشان داد که حجم گودال آبشستگی در حالت استفاده از طوق در مقایسه با آزمایشهای پایه بدون طوق کاهش یافته است. بیشترین مقدار کاهش حجم مربوط به طوق بیضوی با نسبت بدون بعد طول طوق پاییندست پایه به قطر پایه برابر با 1.5 بوده که این مقدار کاهش در عدد فرود جریان 0.246 برابر 81.5 درصد بوده است. کمترین مقدار کاهش هم مربوط به طوقی به ابعاد در عدد فرود جریان 0.294 بوده که مقدار آن برابر با 13.36 درصد است.
مشکواتی تروجنی,سید جواد , مسعودیان,محسن , صانعی,سید مجتبی و ضیاء تبار احمدی,میر خالق . (1394). تأثیر استفاده از طوق بیضوی در کاهش آبشستگی اطراف پایه پل. پژوهش آب ایران, 9(1), 135-142.
MLA
مشکواتی تروجنی,سید جواد , , مسعودیان,محسن , , صانعی,سید مجتبی , و ضیاء تبار احمدی,میر خالق . "تأثیر استفاده از طوق بیضوی در کاهش آبشستگی اطراف پایه پل", پژوهش آب ایران, 9, 1, 1394, 135-142.
HARVARD
مشکواتی تروجنی سید جواد, مسعودیان محسن, صانعی سید مجتبی, ضیاء تبار احمدی میر خالق. (1394). 'تأثیر استفاده از طوق بیضوی در کاهش آبشستگی اطراف پایه پل', پژوهش آب ایران, 9(1), pp. 135-142.
CHICAGO
سید جواد مشکواتی تروجنی, محسن مسعودیان, سید مجتبی صانعی و میر خالق ضیاء تبار احمدی, "تأثیر استفاده از طوق بیضوی در کاهش آبشستگی اطراف پایه پل," پژوهش آب ایران, 9 1 (1394): 135-142,
VANCOUVER
مشکواتی تروجنی سید جواد, مسعودیان محسن, صانعی سید مجتبی, ضیاء تبار احمدی میر خالق. تأثیر استفاده از طوق بیضوی در کاهش آبشستگی اطراف پایه پل. پژوهش آب ایران, 1394; 9(1): 135-142.