سیستم‌های آبیاری قطره‌ای با اینکه به سـطح بالایی از تکنولوژی رسیده‌اند،‏ به‌دلیل‌های زیادی نمی‌توانند فایده‌‌های بالقوه و اسمی خود را ارائه کنند. بنابراین با ارزیابی میدانی این سـیستم‌ها می‌توان نقاط ضعف و قوت آن‌ها پی برده و زمینه بهره‌برداری بهتر از آن‌ها را با اصلاح و شیوه‌های جدید مدیریتی فراهم کرد. در این مطالعه 11 سیستم آبیاری قطره‌ای در استان کردستان انتخاب و ارزیابی شد. اندازه‌گیری‌ها طبق دستورالعمل اداره حفاظت خاک آمریکا انجام شد. نتایج اندازه‌گیری‌ها نشان داد که در بیشتر سیستم‌ها دبی قطره‌چکان‌ها به میزان زیادی،‏ به‌دلیل نامناسب بودن فشار،‏ گرفتگی و یا ضریب تغییرات بالای قطره‌چکان‌ها،‏ کمتر از دبی اسمی آن‌ها است. درصد مساحت خیس شده نسبت به مساحت کل بین 8.3 تا 55 درصد نوسان داشت و یکنواختی ریزش آب در سیستم‌ها بین 16.59 تا 79.4 درصد متغیر بود. میزان راندمان کاربرد ربع پایین مزرعه‌ها در محدوده 16.6 تا 79.3 درصد متغیر است. بر مبنای این شاخص فقط 2 مزرعه عملکرد متوسط و بقیه عملکرد ضعیف داشتند. از دلیل‌های پایین بودن عملکرد سیسـتم‌ها می‌تـوان به نـامـناسب بودن فشار سیستم‌ها،‏ اختلاف فشـار در سیـستم،‏ گـرفتگی قطره‌چکان‌ها،‏ ضریـب تغییرات ساخت بالای قـطره‌چکان‌ها و مـدیریت ضعیف بهره‌برداری سیستم‌ها اشاره کرد.