پژوهش آب ایران

پژوهش آب ایران

کارآیی مصرف آب و شاخص برداشت ذرت دانه‌ای تحت تأثیر خشکی موضعی ریشه در منطقه کرمان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
چکیده
خشکی موضعی ریشه،‏ روش جدید کم‌آبیاری است که کارآیی مصرف آب را افزایش می‌دهد. برای بررسی تأثیر این روش در گیاه ذرت،‏ پژوهشی در بهار 1389 در دانشگاه شهید باهنر کرمان به صورت بلوک‌های کامل تصادفی با یک تیمار شاهد،‏ 18 تیمار کم‌آبیاری و در سه تکرار اجرا شد. تیمار‌های کم‌آبیاری عبارت بودند از: تنش خشکی ملایم (آبیاری با 75% نیاز آبی گیاه)،‏ تنش خشکی شدید (آبیاری با 50% نیاز آبی گیاه)،‏ آبیاری جوی و پشته‌ای یک در میان ثابت (آبیاری با 50% نیاز آبی گیاه) و سه تیمار خشکی موضعی ریشه (آبیاری با 50% نیاز آبی گیاه). سه تیمار خشکی موضعی ریشه عبارت بودند از: جابجایی جویچه‌های مرطوب در هر آبیاری،‏ بعد از دو و سه آبیاری. هر یک از تیمارهای کم‌آبیاری در سه مرحله رشد گیاه (تمام دوره رشد،‏ رشد رویشی و زایشی) اعمال شدند. بیشترین کارآیی مصرف آب برای عملکرد علوفه خشک برابر 2.67،‏ برای عملکرد بیولوژیک 6.02 و برای عملکرد دانه 2.13 کیلوگرم در مترمکعب آب مصرفی به دست آمد. شاخص برداشت برای تیمار‌های مختلف بین 0.25 تا 0.48 حاصل شد. در این پژوهش،‏ کم‌آبیاری با روش خشکی موضعی ریشه به‌عنوان بهترین روش،‏ برای گیاه ذرت انتخاب شد.
کلیدواژه‌ها

  • تاریخ دریافت 26 تیر 1391
  • تاریخ بازنگری 16 شهریور 1391
  • تاریخ پذیرش 18 مهر 1391
  • تاریخ انتشار 01 دی 1393