تولید رواناب باعث هدررفت خاک و در نهایت افزایش رسوب در مخزن‌های آبی می‌شود. فرسایش آبی فرآیندی انتخابی است که سبب حذف ذرات خاک با اجزاء کوچک‌تر و تراکم کم‌تر می‌شود. اصلاح‌کننده‌های آلی با افزایش نفوذپذیری و کاهش رواناب موجب کاهش هدررفت خاک می‌شوند،‏ هرچند کمّی‌سازی اثر آن‌ها بر مؤلفه‌های فرآیند تولید رواناب کم‌تر مورد توجه قرار گرفته است. از این‌رو این پژوهش برای بررسی اثر کاه و کلش برنج به عنوان یک تیمار حفاظتی در زمان شروع و ضریب رواناب در خاک‌های شنی- لومی مرتع‌های ییلاقی البرز در شمال ایران تحت شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. آزمایش‌ها با کاه و کلش در مقدار 0.5 کیلوگرم در مترمربع برای شدت‌های باران شبیه‌سازی شده با مقادیر 30،‏ 50،‏ 70 و 90 میلی‌متر بر ساعت و شیب 30 درصد انجام شده است. نتایج نشان داد که کاه و کلش می‌تواند تأثیر معنی‌داری با سطح اعتماد 99 درصد در افزایش زمان شروع و کاهش ضریب رواناب داشته باشد. میزان افزایش زمان شروع رواناب در اثر تیمار حفاظتی کاه و کلش در شدت 90 میلی‌متر بر ساعت با مقدار 110.10 درصد بیش‌ترین مقدار بود. ضریب رواناب نیز پس از تیمار حفاظتی در شدت 30 میلی‌متر بر ساعت با مقدار 19.36 درصد بیش‌ترین کاهش را داشت.