کمبود شدید منابع آب و اهمیت بازیابی مجدد آب از یکسو و افزایش آلودگی آب‌های سطحی با فلزات سنگین،‏ یافتن راه حل‌های قابل قبول زیست محیطی را برای حذف این مواد از منابع آبی ضروری می‌کند. در این تحقیق از آمبرلیت به عنوان جاذب شیمیایی برای حذف فلزات سنگین استفاده شد. آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی با یک اندازه آمبرلیت با 15 تیمار و سه تکرار انجام شد. پنج غلظت متفاوت از آلاینده استفاده شد که برای سرب غلظت‌های 40،‏ 250،‏ 500،‏ 1000 و 1250 میلی‌گرم بر لیتر و برای نیکل و کادمیوم غلظت‌های 4،‏ 6،‏ 15،‏ 20 و 40 میلی‌گرم بر لیتر در نظر گرفته شد. میزان جذب ترکیبات سرب،‏ نیکل و کادمیوم در محلول‌های آبی بررسی شد. نتایج نشان داد که برای جاذب آمبرلیت تأثیر غلظت آلاینده معنی‌دار بوده است و با افزایش غلظت آلاینده میزان جذب به طور خطی افزایش یافته است. بیشترین میزان جذب سرب،‏ نیکل و کادمیوم به ترتیب در غلظت‌های 1250،‏ 40 و 40 میلی‌گرم بر لیتر و برابر 62.35 ،‏ 1.98 و 1.99 میلی‌گرم بر گرم آمبرلیت به دست آمد. کمترین میزان جذب سرب،‏ نیکل و کادمیوم به ترتیب در غلظت 40،‏ 4 و 4 میلی‌گرم بر لیتر و برابر 1.98،‏ 0.19 و 0.19 میلی‌گرم بر گرم آمبرلیت اندازه‌‌گیری شد. با توجه به قدرت جذب بالای رزین کاتیونی آمبرلیت،‏ استفاده از این رزین توصیه می‌شود.