انعقاد،‏ لخته‌سازی و ته‌نشین‌سازی،‏ از مهم‌ترین فرآیندها در تصفیه‌خانه‌های آب هستند. حدود یک سوم از هزینه سرمایه‌گذاری برای یک تصفیه‌خانه آب،‏ به عملیات ته‌نشینی اختصاص می‌یابد. فرآیند تصفیه آب،‏ بدون استفاده از مواد منعقدکننده غیرممکن به نظر می‌رسد. هدف از این پژوهش،‏ بررسی کارایی پلی‌الکترولیت طبیعی کیتوزان به عنوان ماده منعقدکننده در حذف کدورت از آب است. کیتوزان،‏ زیست پلیمری کاتیونی با وزن مولکولی بالا است که از پوسته سخت‌پوستان دریایی نظیر میگو و خرچنگ،‏ تهیه می‌شود. این پژوهش،‏ در مقیاس آزمایشگاهی،‏ بر روی نمونه‌های آب،‏ حاوی کدورت ساختگی با استفاده از کائولین،‏ در کدورت‌های بالا،‏ متوسط و پایین انجام شد. غلظت بهینه کیتوزان،‏ در حذف کدورت‌های1000،‏ 500 ،‏100, 50 و NTU 10 به ترتیب 10 ،‏ 6.5 ،‏ 2 ،‏ 1.5 و 1 میلی‌گرم بر لیتر،‏ راندمان حذف کدورت،‏ به ترتیب 99.77،‏ 99.25،‏ 94.84، 90.96 و57.50 درصد و مقادیر بهینه pH نیز به ترتیب 8 ،‏ 8 ،‏ 7.5 ،‏ 7.5 و 8 است. کیتوزان،‏ تأثیر اندکی بر pH آب دارد و کارایی آن در حذف کدورت‌های بالا،‏ نسبت به کدورت‌های پایین بیشتر است.