کیفیت آب‌های سطحی در طی زمان،‏ تحت تأثیر تغییرات کاربری اراضی قرار می‌گیرد. رودخانه طالقان یکی از سرشاخه‌های سفیدرود است که به دلیل استفاده از آب رودخانه مذکور در کاربری‌هایی چون شهری و کشاورزی کیفیت آب آن حائز اهمیت می‌باشد. از آنجا که کاربری‌ اراضی و تغییرات آن،‏ در طول زمان تأثیر به سزایی بر کیفیت آب رودخانه دارد،‏ در تحقیق حاضر در دوره زمانی 1349 تا 1381 تغییرات کاربری اراضی در حوضه آبخیز طالقان بررسی شد که نشان از کاهش اراضی زراعی آبی و دیم به ترتیب به میزان 60.86 و 73.23 درصد،‏ و افزایش مراتع به میزان 20.62 درصد داشت. سپس در دوره زمانی مطالعاتی روند تغییر فاکتورهای مختلف کیفی آب بررسی شد. نتایج نشان داد که روند کلی تغییرات مجموع نمک‌های محلول در آب،‏ هدایت الکتریکی،‏ نسبت سدیم قابل جذب و میزان آنیون‌ها و کاتیون‌ها در دوره زمانی مورد مطالعه کاهشی بوده است. همچنین بررسی روند دبی متوسط سالانه طی دوره مطالعاتی،‏ نشان دهنده عدم وقوع تغییری قابل توجه بود،‏ که این مسأله نشان از عدم تأثیر محسوس دبی در روند بهبود کیفیت آب دارد. پس می‌توان بهبود کیفیت آب در رودخانه طالقان را در طی دوره زمانی مطالعاتی،‏ به تغییرات کاربری اراضی حوضه آبخیز طالقان نسبت داد.