منابع آب زیرزمینی در کنار آب سطحی تامین کننده‌ی نیاز بخش‌های شهری،‏ صنعت و کشاورزی است که علاوه‌ بر کمیت،‏ کیفیت آن‌ها نیز باید بررسی شود. شوری یکی از مهم‌ترین پارامترهایی است که برای ارزیابی کیفیت آب‌های زیرزمینی در نظر گرفته می‌شود. از پارامترهای ارزیابی شوری،‏ شوری موثر (ES)‎ و شوری بالقوه (PS)‎ است. هدف از این تحقیق،‏ شناسایی مناطقی از آبخوان دشت گیلان با میزان ریسک شوری مشخص برای مصارف کشاورزی است. بدین منظور،‏ نمونه‌ی آب 130 حلقه چاه شبکه پایش آب‌های زیرزمینی شرکت آب منطقه‌ای گیلان در شهریورماه سال 1388 جمع‌آوری و غلظت یون‌های کلسیم،‏ منیزیم،‏ سولفات،‏ کلر،‏ کربنات،‏ بی‌کربنات هم‌چنین هدایت الکتریکی آن‌ها اندازه‌گیری و مقادیر شوری موثر و شوری بالقوه محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل ژئواستاتیستیک داده‌ها با نرم‌افزار GS+ انجام شد. با استفاده از نرم‌افزار ArcGIS نقشه‌های پهنه‌بندی مربوط‌ به ریسک شوری آب‌های زیرزمینی ترسیم گردید. مناطق مختلف از ‌نظر شوری آب‌های زیرزمینی به‌منظور آبیاری تعیین وضعیت شدند. در مناطق مرکزی متمایل ‌به شرق،‏ شامل شهرهای رشت،‏ آستانه و لاهیجان از نظر ریسک شوری (شوری موثر و شوری بالقوه) در محدوده‌ی متوسط،‏ یعنی سه تا پانزده میلی‌مول بر لیتر قرار دارند که هشداری برای ادامه‌ی برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی است.