وسعت و پراکنش اراضی شور،‏ کمبود منابع آبی متعارف و شور شدن ثانویه اراضی محدودیت هایی را در تولید گیاهان زراعی ایجاد نموده است. از این‌رو کاشت گیاهان متحمل به شوری همواره بعنوان یکی از راهکارهای بهره‌برداری از منابع آب و خاک شور مطرح بوده است. یکی از این گیاهان روناس (Rubia tinctorum L.) می‌باشد که کاشت آن در اراضی شور از سابقه طولانی برخوردار است. این تحقیق بمنظور ارزیابی تاثیر تنش شوری بر عملکرد ریشه روناس در مزرعه تحقیقات شوری صدوق طی سه سال اجرا گردید. طرح آماری مورد استفاده بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار بود که بصورت فاکتوریل انجام شد. تیمارها شامل روش‌های مختلف کاشت (بذری و قلمه‌ای) شوری‌های مختلف آب آبیاریdS/m ( 17،‏ 14،‏ 7،‏ 2.5) بودند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که اگرچه با افزایش شوری عملکرد ریشه روناس به تدریج کاهش می‌یابد،‏ لیکن در روش کاشت قلمه‌ای عملکرد ریشه بیشتری نسبت به روش کاشت بذری حاصل می‌گردد. این امر بخصوص در شوری های پایین مشهودتر بوده،‏ لیکن در شوری‌های بالا که تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین روش های مختلف کاشت وجود ندارد،‏ هر یک از دو روش می‌تواند انتخاب گردد. نتایج حاصله همچنین نشان داد که حد آستانه تحمل به شوری روناس در روش های مختلف کاشت تفاوتی نداشته و 4 dS/m و شیب کاهش عملکرد 2.3 درصد می‌باشد و لذا می توان آنرا در گروه گیاهان نیمه متحمل گروه بندی کرد.