یکی از مزیتهای بالقوه آبیاری قطرهای امکان به کارگیری کود و سم همراه با آب آبیاری میباشد. در این پژوهش اثر کودآبیاری بر گرفتگی قطرهچکانها و عملکرد سیستم آبیاری قطرهای مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش در قالب طرح بلوکهای تصادفی که فاکتورها عبارت بودند از: سه تیمار کود (فسفات آمونیوم) شامل تیمار F0 (شاهد)، دو تیمار F1 و F2 بترتیب با غلظتهای 0.05 گرم بر لیتر و 0.08 گرم بر لیتر و سه تیمار قطرهچکان (طولانی مسیر داخل خطی و دو نوع طولانی مسیر روی خطی) انجام شد. قطرهچکانها با کدهای A، B و C نام گذاری گردیدند. جهت بررسی میزان گرفتگی قطرهچکانها درصد کاهش دبی، راندمان یکنواختی پخش، ضریب یکنواختی کریستیانسن و ضریب تغییرات دبی محاسبه گردید. نتایج نشان داد با افزایش غلظت کود آبیاری میزان گرفتگی قطره چکانها افزایش مییابد. افزایش غلظت کودآبیاری اثر معناداری روی ضریب تغییرات دبی داشت.