در ایران آلودگی‌های زیست محیطی ناشی‌از‌دفن پسماندها به خصوص در شهرهای‌پرجمعیت افزایش‌یافته‌است.یکی از راه های پیشگیری ازآلودگی،‏ پالایش و حفاظت از منابع آب و خاک "گیاه پالایی" می‌باشد. وتیور‌ از‌جمله گیاهان به‌کار‌ رفته در‌این ‌راستا است‌که‌دارای‌صفات ‌ویژه‌ای‌ چون‌جذب‌فلزات سنگین،‏ مقاومت در برابرخشکی،‏ شوری،‏ قلیایی،‏ اسیدی وسدیمی‌بودن خاک می‌باشد. در این تحقیق امکان استفاده از وتیور در محوطه دفن پسماندهای شهری که فاقد سیستم زهکشی می‌باشد،‏ بررسی شد. نتایج نشان داد وتیور تحت آبیاری با شیرابه دفنگاه تا غلظت 20% دچار هیچ‌گونه مشکلی از نظر رشد‌‌نمی‌شود در صورتی که نمونه‌های تحت آبیاری با غلظت 80% از همه نمونه‌ها رشد کمتری‌ داشتند. رشد نمونه‌های 50% در روزهای میانی کند شده اما تا روزهای پایانی به رشد خود ادامه‌دادند. مقادیر جذب فلزات سنگین مثل نیکل،‏ روی و منگنز در همه نمونه‌ها پایین‌تر از حد سمیت وتیور بود. میزان جذب مس در وتیور در تیمار تحت آبیاری با غلظت 80% شیرابه برابر 14.25 میلی‌گرم بوده که در آستانه سمیت گیاه قرار‌داشت. نتایج به دست آمده مبین آن است که از وتیور می‌توان در دفنگاه‌های قدیمی و حاشیه دفنگاه‌های جوان که فاقد سیستم زهکشی می‌باشند به عنوان پوشش گیاهی جهت پیشگیری از آلودگی،‏ پالایش و حفاظت از منابع آب و خاک به طور موثر استفاده نمود.