انواع مصالح مصرفی در پوشش کانال‌های آبیاری در شرایط مختلف،‏ دوام و کارآیی متفاوتی دارند و ضروری است با ارزیابی مناطق مختلف،‏ مناسب‌ترین پوشش برای کنترل تلفات آب تعیین شود. در این پژوهش،‏ تأثیر پوشش بتنی در کنترل تلفات آب نسبت به قبل از پوشش در کانال‌های انتقال آب استان همدان که دارای 500 کیلومتر کانال بتنی است،‏ ارزیابی شد. برای این منظور،‏ 12 کانال پوشش‌دار بتنی و بدون پوشش به طول کل 13.5 کیلومتر انتخاب،‏ و سرعت جریان با میکرومولینه و مقادیر نشت آب به روش حجم ورودی- خروجی اندازه‌گیری و مقایسه شده است. بر اساس نتایج مقدار تلفات نشت آب از کانال‌های بدون پوشش بین 1.32 تا 3.06 و به طور متوسط 2.39 متر مکعب بر مترمربع بر روز معادل متوسط 16.4% در یک کیلومتر است. همچنین مقدار تلفات نشت آب از کانال‌های بتنی بین 0.55 تا 2.40 و به طور متوسط 1.74 متر مکعب بر متر مربع در روز معادل متوسط 8.2% در یک کیلومتر است. با مقایسه میانگین‌ها به روش LSD در سطح احتمال 1% اختلاف معنی‌داری بین میانگین تلفات نشت آب از کانال‌های بتنی و بدون پوشش مشاهده نشد. لذا کاربرد پوشش بتنی با امکانات اجرایی موجود در منطقه مورد مطالعه با اقلیم سرد،‏ تأثیر معنی‌داری در کنترل تلفات آب نداشته و ضروری است ضمن تحقیق در راستای اصلاح روش‌های اجرایی،‏ ادوات و استانداردها،‏ کاربرد سایر مصالح در کاهش تلفات نشت،‏ بررسی شود.