خشکسالی یکی از بلایایی طبیعی است که ناشی از کاهش طولانی مدت رطوبت است. خشکسالی هواشناسی به دوره ممتد کمبود نزولات جوی گفته می‌شود و دارای چندین مشخصه (شدت،‏ مدت و بزرگی) است. این مشخصه‌ها وابسته به هم هستند و به دلیل این همبستگی،‏ پایش خشکسالی فقط بر اساس یک مشخصه نمی‌تواند شرایط واقعی منطقه را به خوبی نشان دهد. پس بهترین روش پایش خشکسالی،‏ تحلیل مشخصه‌های آن به صورت توأم می‌باشد. در این تحقیق خشکسالی هواشناسی در استان کرمانشاه به صورت دو متغیره و بر اساس دو مشخصه شدت و مدت،‏ با توابع چند متغیره کاپولاس تحلیل شد. برای این کار سه تابع کاپولای گروه ارشمیدس به داده‌های شدت و مدت خشکسالی برازش داده شدند و تابع گامبل به عنوان بهترین برازش انتخاب شد. در نهایت با این تابع احتمال وقوع و دوره بازگشت دو متغیره خشکسالی به صورت شرطی و غیرشرطی در منطقه مورد مطالعه مشخص شد. نتایج به دست آمده نشان داد،‏ بحرانی‌ترین خشکسالی با شدت 259.3 میلی‌متر و به مدت 18 ماه در قسمت غربی منطقه اتفاق افتاده که بر اساس نتایج حاصل از تحلیل دو متغیره،‏ این خشکسالی دارای کمترین احتمال وقوع و بزرگترین دوره بازگشت نسبت به سایر خشکسالی‌های اتفاق افتاده در این منطقه است.