در محل تلاقی رودخانه الگوی جریان ممکن است به گونه‌ای باشد که آبشستگی عمیق در بستر،‏ فرسایش سواحل و رسوب‌گذاری به وجود آید باعث ایجاد خسارت به سازه‌های هیدرولیکی و تغییر مورفولوژی رودخانه در محل تلاقی می‌شود. از اینرو تاکنون مطالعات زیادی در این زمینه انجام شده است که عمده مطالعات صورت گرفته بر روی تلاقی‌های با اتصال لبه تیز صورت گرفته است. هدف اصلی این تحقیق بررسی تأثیر شعاع گردشدگی لبه پایین دست محل اتصال بر روی عمق آبشستگی است. در این تحقیق ابتدا با آنالیز ابعادی روابط بی بعد کلی استخراج شد و سپس با ساخت مدل فیزیکی،‏ آزمایش-های شاهد با اتصال لبه تیز و همچنین آزمایش‌هایی با سه شعاع گردشدگی لبه پایین دست،‏ تحت شرایط هیدرولیکی مختلف اجرا شد. نتایج این مطالعه نشان داد با افزایش شعاع گردشدگی لبه پایین دست اتصال،‏ حداکثر عمق آبشستگی و ارتفاع پشته رسوبی تا اندازه زیادی کاهش می‌یابد. به طوری که در عدد فرود ذره 2.76 و نسبت دبی 0.2 مقدار عمق آبشستگی در مقایسه با اتصال لبه تیز برای نسبت‌های شعاع 0.28 ،‏ 0.5 و 1 به ترتیب به مقدار 40 ،‏68 و 100 درصد کاهش داشته است. همچنین ارتفاع پشته رسوبی برای نسبت‌های شعاع فوق به ترتیب 23،‏ 66 و 100 درصد کاهش داشته است.