ایجاد ترک و در برخی موارد بالازدگی و جابجایی پوشش بتنی کانال‌ها علاوه بر افزایش اتلاف آب و کاهش راندمان انتقال،‏ باعث تحمیل خسارات مالی فراوان به پروژه‌های انتقال آب می‌شود. این امر بیشتر بخاطر فشار بالابرنده ایجاد شده در زیر پوشش بتنی کانال در مناطق با سطح ایستابی زیاد است. از این رو اجرای یک سیستم فیلتر-‌ زهکش در چنین شرایط امری لازم است. در سال‌های اخیر استفاده از فیلتر- زهکش‌های مصنوعی یا ژئوکمپوزیت به عنوان جایگزین فیلتر- زهکش‌های مرسوم دانه‌ای مطرح شده است. در تحقیق حاضر،‏ ابتدا عملکرد آزمایشگاهی فیلتر- زهکش‌های ژئوکمپوزیت در زیر پوشش بتنی کانال‌های آبیاری بررسی شد. نتایج نشان داد که یک لایه ژئوکمپوزیت با ضخامت کافی،‏ می‌تواند فشار بالابرنده وارد بر پوشش بتنی را به بطور موثر کاهش دهد. به دلیل اینکه وزن پوشش بتنی ممکن است باعث تغییر شکل و کاهش ضخامت لایه ژئوکمپوزیت شود،‏ اثر این عامل نیز بر عملکرد مجموعه،‏ بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان داد که وزن پوشش بتنی ضخامت لایه زهکش را کاهش داده،‏ و ظرفیت زهکشی سیستم را 2 تا 8 درصد کاهش داده است. پس می‌توان نتیجه گرفت در موارد استفاده از لایه‌های زهکش مصنوعی،‏ اثر بار وارده از طرف پوشش بتنی نیز باید مدنظر قرار گیرد.