امروزه با رشد جمعیت، نیاز انسان به آب، به شکل چشمگیری افزایش یافته که این امر افزایش تولید فاضلاب را به دنبال داشته است. این فاضلاب‌ها حاوی آلودگی‌هایی نظیر سم‌ها، آفت‌کش‌ها و فلزهای سنگین هستند که لازم است تصفیه شده و از ورود آن‌ها به محیط‌زیست جلوگیری شود. از جمله روش‌های تصفیة آلاینده‌ها از پساب و فاضلاب، روش بیوراکتور غشایی (MBR) است که به دو روش غوطه‌ور و غشایی عمل می‌کند. این پژوهش به منظور بررسی تصفیه‌‌پذیری شیرابه‌ها با استفاده از MBR انجام شد. در این مطالعه شیرابة سایت دفن پسماندکهریزک تهران با عمر دو تا پنج سال جهت تغذیه MBR استفاده شد. ابتدا پارامترهایی چون زمان ماند هیدرولیکی، زمان ماند سلولی تعیین و سپس پارامترهای کیفی پساب مثل COD، نیترات و نیتریت، کدورت و فلزات سنگین در دو حالت هوادهی 2 و 4 مترمکعب در ساعت بررسی شدند. بر اساس نتایج، روش مذکور در بهبود COD به میزان80% مؤثر بود. همچنین نیترات و نیتریت تا 0.5 میلی گرم بر لیتر کاهش و شاخص کدورت نیز بهبود یافت. در حذف فلزهای سنگین نیز عملکرد قابل قبولی مشاهده شد. همچنین با کاهش نرخ هوادهی از 4 به 2 مترمکعب در ساعت، عملکرد راکتور ضعیف‌تر شد