بیوچار ازجمله ترکیبات آلی پایدار است که امروزه از آن، برای اصلاح ویژگی­های فیزیکی خاک استفاده می­شود. این پژوهش به‌منظور مقایسة آثار دو نوع بیوچار حاصل از کود گاوی و بقایای نیشکر بر هدایت هیدرولیکی اشباع و ضرایب رطوبتی خاک با بافت‌ لوم شنی انجام شد. آزمایش­ها در وضعیت گلخانه­ای به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور نوع بیوچار (کود گاوی و بقایای نیشکر) در دو سطح و فاکتور مقدار کاربرد در پنج سطح (صفر، 0.5، 1، 1.5 و 2 درصد وزنی) در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که اثر بیوچار­های مصرفی بر هدایت هیدرولیکی اشباع و ضرایب رطوبتی خاک شامل ظرفیت زراعی، نقطة پژمردگی دائم، آب قابل ‌استفاده گیاه و ظرفیت نگهداری نسبی معنی‌دار (p<0.01) بود. کاربرد 2 درصد وزنی بیوچار در هر دو نوع بیوچار نسبت به تیمار شاهد، بیش­ترین تأثیر را بر افزایش هدایت هیدرولیکی اشباع و ضرایب رطوبتی در خاک لوم شنی داشت. اما به‌علت نبود اختلاف معنی­دار بین سطح مصرفی 1.5 و 2 درصد، می­توان سطح 1.5 درصد را به‌عنوان سطح مصرفی بهینه و اقتصادی معرفی کرد. در مجموع می­توان نتیجه گرفت که استفاده از بیوچار­ها به‌عنوان یک اصلاح‌کننده در خاک­های سبک بافت که ظرفیت نگهداری آب کمی دارند، روش مناسبی خواهد بود.