خشک‌سالی از گسترده­ترین و مخرب­ترین مخاطرات طبیعی است که با رخداد تغییر اقلیم پیچیده­تر می­شود. برای فراهم کردن یک دید کلی از وضعیت خشک‌سالی، شاخص­هایی برای پایش آن به‌طور گسترده استفاده می­شوند. در این پژوهش به ارزیابی آثار تغییر اقلیم بر وضعیت خشک‌سالی ایستگاه تبریز طی دوره­های آینده با استفاده از شاخص­های خشک‌سالی دهک (DI) و بارش استاندارد شده (SPI) پرداخته شده است. ابتدا داده­های روزانة خروجی مدل گردش عمومی جو HadGEM2 تحت سناریوهای انتشار RCP2.6، RCP4.5 و RCP8.5، توسط مدل LARS-WG نسخه 6، ریزمقیاس شد، توانایی مدل در شبیه‌سازی اقلیم گذشته (1987-2016) تبریز مورد تأیید قرار گرفت و سپس پارامتر اقلیمی بارش برای دوره­های آتی 2040-2021، 2060-2041 و 2080-2061 شبیه­سازی شد. با استفاده از داده­های بارش شبیه­سازی شده، وضعیت خشک‌سالی تبریز به کمک دو شاخص ذکر شده در مقیاس سالانه بررسی شد. نتایج نشان داد در بیشتر سال­های مورد مطالعه، تعداد خشک‌سالی در هر سه دورة آتی نسبت به دورة پایه کاهش و تعداد ترسالی­ها افزایش یافت. از نتایج پایش خشک‌سالی و پیش‌بینی آن برای دوره­های آینده می­تواند در مدیریت منابع طبیعی و نیز برنامه­ریزی­های مرتبط با مدیریت منابع آبی استفاده شود.