در دهه­های اخیر به‌دلیل مشهود شدن محدودیت منابع آب شیرین، توجه بسیاری از پژوهشگران به سمت استفاده از روش‌های جدید برای شیرین‌سازی آب شور جلب شده است. شیرین­سازی آب شور با استفاده از انرژی خورشید، از جملة این روش­ها ست که در آن آب شور ابتدا تبخیر و سپس با فرآیند میعان تبدیل به آب شیرین می­شود. زمانی که از این فرآیند برای آبیاری استفاده شود به آن آبیاری تقطیری می­گویند. در پژوهش حاضر، از روش آبیاری تقطیری با روشی جدید برای آبیاری فلفل قلمی در منطقة شهرکرد استفاده شد. این آزمایش به­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار نوع آب (آب مقطر، آب آشامیدنی و آب با شوری‌های 4 و 6.5 دسی‌زیمنس بر متر) و سه نوع ظرف (نیمکره شفاف و رنگی پلاستیکی و شیشه‌‌ای هرمی شکل) به عنوان سطوح تقطیرکننده و در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که هرچه آب درون ظرف تقطیر شورتر شود، مقدار تولید آب شیرین کمتر می­شود و در نتیجه وزن­تر و خشک میوه و شاخساره نیز نسبت به تیمارهای با آب مقطر و آب آشامیدنی کاهش می­­یابد، به­گونه­ای که بیشترین کاهش مربوط به آب با شوری 6.5 دسی‌زیمنس بر متر است. در بین ظروف تقطیر مورد بررسی نیز بهترین نتیجه را ظرف هرمی شکل شیشه­ای نشان داد. بالاترین مقدار کارایی مصرف آب نیز در در دو نوع آب شیرین مورد استفاده و به مقدار متوسط 4.4 کیلوگرم بر مترمکعب و کمترین مقدار در تیمار آب با شوری 6.5 دسی‌زیمنس بر متر و به میزان 1.6 کیلوگرم بر مترمکعب به­دست آمد. در نهایت نتایج بررسی مقدار درصد تأمین آب گیاه فلفل قلمی به‌وسیلة روش آبیاری تقطیری نشان داد؛ در صورتی که از روش آبیاری تقطیری با آب شور 4 و 6.5 دسی‌زیمنس بر متر و ظرف تقطیر هرمی شیشه­ای استفاده شود، به‌ترتیب 27 و 24 درصد آب مورد نیاز این گیاه تأمین خواهد شد.