برای بررسی تأثیر تنش رطوبتی و سطوح مختلف سوپرجاذب بر عملکرد محصول خیار رقم سوپر دامینوس هیبرید، در خاک شنی، آزمایشی به‌صورت کرت‎های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی، در فصل زراعی (96-1395) و با سه تکرار در مزرعة تحقیقاتی در شهرستان سیمره استان ایلام بررسی و اجراشد. تیمارهای آبیاری در سه سطح (شامل 60، 80 و 100 درصد نیاز آبی گیاه) به‌عنوان کرت‎های اصلی، به‌ترتیب با نشانه‌های I₁، I₂ و I₃ و تیمارهای سوپرجاذب در چهار سطح (0، 15، 30 و 45 گرم در مترمربع) به‌عنوان کرت‎های فرعی، به‌ترتیب با علائم S₀، S₁، S₂ و S₃ در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای آبیاری و سوپرجاذب در سطح یک درصد بر وزن میوه و عملکرد محصول خیار معنی‌دار شدند. بیشترین و کمترین وزن میوه و عملکرد محصول خیار به‌ترتیب با میانگین‌های 72.86 و 56.90 گرم و 3.7 و 1.97 کیلوگرم در مترمربع مربوط به تیمارهای آبیاری کامل (I₁) و تنش شدید خشکی (I₃) بود. نتایج نشان داد در شرایط تنش خشکی، استفاده از سوپرجاذب، باعث افزایش وزن میوه و عملکرد محصول خیار نسبت به عدم کاربرد سوپرجاذب شد. همچنین اثر تیمارهای آبیاری و سوپرجاذب در سطح یک درصد بر کارایی مصرف آب محصول خیار معنی‌دار شدند. بر اساس نتایج بیشترین و کمترین کارایی مصرف آب به‌ترتیب با مقادیر 8.11 و 6.15 کیلوگرم بر مترمکعب مربوط به تیمارهای آبیاری کامل (I₁) و تنش خشکی شدید (I₃) بود. در پایان نتیجه‎گیری شد که سوپرجاذب قادر است از کاهش معنی‎دار عملکرد محصول خیار در شرایط تنش آبی و بافت سبک شنی جلوگیری کند.