نبود مدیریت صحیح در زمینة برداشت منابع آب­زیرزمینی، در قسمت شرق استان مازندارن، طی چند سال اخیر، وضعیت بحرانی را برای ذخیرة زیرزمینی ایجاد کرده است. بر این اساس، این پژوهش با هدف پهنه‌بندی آسیب­پذیری آب زیرزمینی حوضة نکارود با بهره‌گیری از مدل دراستیک انجام شد که هفت پارامتر عمق، تغذیة خالص، محیط آبخوان، محیط خاک، توپوگرافی، محیط غیراشباع و هدایت هیدرولیکی ورودی اصلی مدل هستند. پهنه­بندی تغییرات کیفی با مدل کریجینگ و ارتباط بین عناصر نیترات، PH و EC با آزمون پیرسون مشخص شد. نتایج نشان داد که آسیب­پذیری خیلی زیاد 33/17 درصد از مساحت منطقه و ظرفیت آسیب­پذیری کم 52.97 درصد را شامل می­شود. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که ارتباط مدل دراستیک با مقادیر نیترات، PH و EC به ترتیب 0.610، 0.254 و 0.277 است. با ارزیابی انجام شده دامنة جنوب شرقی حوضه به دلیل متفاوت بودن بافت و وضعیت فیزیکی خاک دارای آسیب­پذیری خیلی زیاد و مناطق شمال شرقی تا قسمتی از مرکز دشت، دارای آسیب­پذیری کم است. با صحت­سنجی مدل دراستیک و تعیین ضریب همبستگی بین مقادیر مدل، مشخص شد مدل دراستیک و صحت‌سنجی با عناصر کیفی یک راهبرد علمی برای مطالعه و تعیین حساسیت آبخوان منطقه است.