در این پژوهش، تأثیر سه نوع سوپرجاذب شامل پرلیت، زئولیت و A200 در چهار سطح صفر، 5، 10 و 15 درصد حجمی، در دو شیب 5 و 10 درصد و با 3 تکرار روی فرسایش سطحی خاک اشباع بررسی شد. این مطالعه در پلات‌های آزمایشگاهی با ابعاد 40×100 سانتی‌متر انجام شد. نمونه‌های خاک پس از اضافه‌شدن سوپرجاذب‌ها در معرض آبیاری با شدت یکسان قرار گرفتند و بعد از اشباع شدن با افزودن دبی با شدت 2 لیتر در دقیقه در مدت 20 دقیقه به پلات‌ها شیب 5 و 10 درصد داده و رسوب خارج شده از انتهای پلات‌ها جمع‌آوری شد. نتایج نشان داد که در هر دو شیب زمانی که سوپرجاذب‌ها در سطح‌های 5 و 10 درصد به خاک اضافه می‌شود، میزان رسوب خروجی از پلات‌ها نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی‌داری داشت (P<0.05)؛ ولی زمانی که مقادیر این نوع سوپرجاذب از 15 درصد رسید در میزان رسوب اندازه‌گیری شده افزایش نسبی مشاهده شد. همچنین سایر نتایج در مورد اثربخشی سوپرجاذب‌ها در کاهش رسوب‌دهی، نشان داد که سوپر جاذب A200 با میزان 43.6 درصد کاهش رسوب نسبت به تیمار شاهد، بیشترین اثربخشی را داشته و سوپرجاذب‌های پرلیت و زئولیت نیز به‌ترتیب 31.3 و 16.5 درصد رسوب‌دهی پلات را کاهش داده‌اند.