در این مطالعه از مدل SIMETAW برای شبیه‌سازی پارامترهای اقلیمی و برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل در دوره پایه 2001-1961 و دو سناریوی اقلیمی انتشار گازهای گلخانه‌ای A2 و B2 از خروجی‌های مدل گردش عمومی جو HadCM3 برای دوره آتی 2080- 2040 در ایستگاه‌های سینوپتیک رشت (اقلیم بسیار مرطوب)، شهرکرد (اقلیم نیمه‌خشک)، اهواز (اقلیم خشک) و سنندج (اقلیم مدیترانه‌ای) استفاده شده است. نتایج به دست آمده بیانگر دقت بالای مدل در شبیه‌سازی دمای حداقل، دمای حداکثر، دمای نقطه شبنم، سرعت باد، تابش و تبخیر و تعرق پتانسیل در هر چهار اقلیم مورد مطالعه بود اما در مورد تخمین متغیر بارش مدل از دقت کمتری برخوردار بود. پدیده تغییر اقلیم موجب افزایش متغیرهای دمایی (حداکثر، حداقل و نقطه شبنم) و سرعت باد و کاهش بارندگی در همه ایستگاه‌های مورد مطالعه در دوره آینده نسبت به دوره پایه شده است. مقایسه تبخیر و تعرق پتانسیل درازمدت ماهانه خروجی مدل SIMETAW در دوره آتی با دوره پایه نشان داد در همه ایستگاه‌ها در مجموع، تبخیر و تعرق پتانسیل در آینده نسبت به دوره پایه 10.4، 9.5، 10.7 و 4.3 درصد تحت سناریو A2 و 10.3، 8.8، 9.4 و 2.9 درصد تحت سناریو B2 به‌ترتیب در ایستگاه‌های سنندج، شهرکرد، رشت و اهواز افزایش یافت.