در سالهای اخیر،‏ دیدگاه جامعنگر و مدیریت یکپارچه،‏ جایگزین دیدگاه سنتی و بخشینگر در طرحهای توسعه منابع آب شده است. در این راستا،‏ یکی از پارامترهای مؤثر بر عملکرد سیستم،‏ رتبهبندی بهرهبرداری از مخازن در تأمین نیازهای مشترک پایاب است. در حقیقت،‏ ترتیب پر و خالی شدن مخازن که به صورت سری یا موازی قرار گرفتهاند،‏ بر نحوه توزیع ظرفیت خالی ذخیره در بین مخازن مؤثر است و از آنجا،‏ بر مجموع تلفات ناشی از سرریز و تبخیر و در نهایت مجموع آب تنظیمی از سدهای مخزنی اثر مستقیم دارد. در این مقاله،‏ از یک مدل شبیهسازی شبکه جریان با موتور بهینهسازی برنامهریزی خطی برای رتبهبندی بهرهبرداری از مخازن در یک دوره درازمدت آبدهی ماهانه استفاده شده است. به عنوان مطالعه موردی،‏ سیستم هفت مخزنی منابع آب زهره در جنوبغربی کشور بررسی شده است و گزینههای مختلفی برای رتبهبندی بهرهبرداری از سدهای مخزنی تعریف شده است که حدود 6 درصد بر کاهش تلفات سیستم شامل سرریز و تبخیر از سطح مخزن مؤثر بوده است. در این حالت،‏ کاهش تلفات مربوط به سرریز از سیستم منابع آب نقش مؤثرتری در مقایسه با تبخیر ایفا کرده است. همچنین بر اساس گزینه برتر رتبهبندی مخازن در مقایسه با گزینه پایه (اولویت یکسان)،‏ شاخص اعتمادپذیری و آسیبپذیری بهبود یافته است؛ اما شاخص سرعت برگشتپذیری اندکی افت داشته است و آثار رتبه بندی سدهای موازی،‏ مؤثرتر از آثار رتبهبندی سدهای سری بوده است.