در این پژوهش،‏ اثر تجمع اجسام شناور چوبی روی عمق آبشستگی در اطراف پایه پلها بهصورت آزمایشگاهی بررسی میشود. آزمایشها در شرایط آب زلال،‏ با شرایط هیدرولیکی متفاوت در فلوم آزمایشگاهی با طول 20 متر و عرض 60 سانتیمتر و ارتفاع 60 سانتیمتر در آزمایشگاه هیدرولیک دانشگاه شهرکرد انجام شد. پایه پل بهصورت مربعی با ضلع 9 سانتیمتر با دماغه تیز مثلثی به ارتفاع 10 سانتیمتر است. اجسام شناور بهصورت مستطیلی با طول و عرض متفاوت و در عمقهای مختلف نسبت به سطح آب قرار گرفتند. آزمایشها با دبیهای 30 ،‏20 ،‏15 و 40 لیتر بر ثانیه انجام شد. نتایج نشان  داد که وقتی اجسام شناور بالای سطح آب،‏ هم سطح آب و زیر سطح آب باشند عمق آبشستگی،‏ به ترتیب،‏ حداکثر تا 1.7، 1.85 و 2.2 برابر نسبت به نمونه شاهد افزایش مییابد. علاوه بر این،‏ زمانی که درصد انسداد (نسبت مساحت اشغال شده جریان با اجسام شناور به سطح مقطع جریان) برابر با % 30 و اجسام شناور در زیر سطح آب قرار گرفته باشند،‏ بیشینه عمق آبشستگی (2.2 برابر نمونه شاهد) رخ میدهد. همچنین معادلهای برای محاسبه حداکثر عمق آبشستگی در حضور تجمع اجسام شناور چوبی در جلو پایه مربعی با دماغه تیز ارائه شد.