هدف در پژوهش حاضر،‏ تعیین شاخص آماری تلفیقی بر مبنای خشکسالی هواشناسی و هیدرولوژیکی در مقیاس منطقهای است. دادههای بارش با استفاده از روش چند ضلعی تیسن به بارشهای ناحیهای تبدیل شد. با استفاده از رژیم نرمال،‏ مقدار دورههای خشک هم برای جریان و هم برای بارش استخراج و تبدیل به مقدار کمبود حجم شدند. تحلیل فراوانی دورههای کمبود با استفاده از روشهای توزیع آماری،‏ انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که توزیع نرمال،‏ با کمترین مقدار مجذور مربعات خطا برای کمبود دورههای خشکی بارش برای تداومهای یک تا نه ماهه به ترتیب ( 1.074، 1.950، 2.043، 1.924،1.917، 1.981، 2.641، 3.515 و 5.489) و توزیع پیرسون تیپ 3 برای کمبود حجمهای جریان ( 1.179، 2، 2.663، 3.101، 3.508، 3.812، 4.321، 4.828 و 5.029) بهترین توزیع بودند. با استفاده از توزیعهای آماری حاصله،‏ منحنیهای کمبود حجم- مدت- فراوانی استخراج و برای هر یک از آنها معادلات ریاضی مناسب بر اساس ضریب همبستگی و کمترین مقدار خطا استخراج گردید. سپس در انتها ارتباط بین هر دو خشکسالی هواشناسی و هیدرولوژیکی به صورت مستقل از زمان و مبتنی بر دوره بازگشت در قالب یک شاخص آماری نمایی تعیین گردید.