پرش هیدرولیکی یکی از مهم‌ترین پدیده‌ها در جریان متغیر سریع است که در نتیجه تغییر حالت جریان از فوق‌بحرانی به زیربحرانی در جریان‌های با سطح آزاد ایجاد می‌شود و با پدید آمدن آن عمق جریان در مسیر به نسبت کوتاهی به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. در این پژوهش خصوصیات پرش هیدرولیکی تشکیل یافته در تبدیل‌های همگرا و واگرا با دیواره‌های مستقیم و انحنادار به ازای پنج عدد فرود مختلف در محدوده 9.1-5.8 بررسی و مقایسه شد. بدین‌منظور مقادیر عمق و سرعت نقطه‌ای در نقاط مختلف پرش هیدرولیکی در تبدیل‌ها اندازه‌گیری شد. میزان استهلاک انرژی پرش در تبدیل‌های واگرا با دیواره مستقیم و انحنادار به ترتیب 24.95 و 21.23 درصد و مقدار متناظر آن در تبدیل‌های همگرا به ترتیب 15.93 و 12.49 درصد حاصل شد. همچنین نتایج نشان داد که با افزایش فاصله طولی از ابتدای پرش مقادیر حداکثر تنش‌های رینولدز در تبدیل همگرا افزایش و در تبدیل واگرا کاهش می‌یابد.