فلزات سنگین در صنعت سبب مشکلات زیادی شده‌اند. هدف اصلی از این پژوهش،‏ بررسی اثر تغییرات اندازه ذرات ساقه برنج بر مقدار حذف کروم از محیط آبی است. برای این کار از چهار مقدار 1،‏ 1.5،‏ 2 و 3 گرم جرم جاذب ساقه برنج و هر کدام در اندازه ذرات 75،‏ 300،‏ 850 و 1200 میکرومتر استفاده شد. غلظت محلول کروم در تمامی آزمایش‌های جذب 10 میلی‌گرم بر لیتر انتخاب شده است. حداکثر راندمان جذب در 2=‌pH و جرم 1 گرم از جاذب 75 میکرومتری،‏ 98.25% به دست آمد. بررسی سینتیک جذب نشان داد که مدل غیرتعادلی لاگرگرن (ضریب همبستگی 1) و هو و همکاران (ضریب همبستگی 0.999) فرآیند جذب را به خوبی توصیف می‌کنند. همچنین،‏ با افزایش اندازه ذرات جاذب،‏ زمان تعادل به‌ صورت لگاریتمی افزایش می‌یابد به گونه‌ای که زمان تعادل در اندازه ذرات 75،‏ 300،‏ 850 و 1200 میکرومتر به ‌ترتیب 30،‏ 90،‏ 90 و 120 دقیقه به دست آمد. بررسی‌های ایزوترم جذب نیز نشان داد که در ذرات با اندازه 75 میکرومتر مدل‌های لانگمویر (ضریب همبستگی 0.993)،‏ فروندلیچ (ضریب همبستگی 0.989)،‏ ردلیچ- پیترسون (ضریب همبستگی 0.993) و سیپس (ضریب همبستگی 0.994) داده‌های ایزوترم را به خوبی توصیف می‌کنند. بررسی‌های ایزوترم جذب همچنین نشان داد که حداکثر ظرفیت جذب ساقه برنج با افزایش اندازه ذرات به‌ صورت خطی کاهش می‌یابد.