در این پژوهش،‏ تحلیل روند بارندگی و تبخیر و تعرق به‌ عنوان یکی از مهم‌ترین متغیرهای ورودی و خروجی‌ حوضه‌های آبریز بررسی شد. برای تحلیل روند،‏ از آمار هواشناسی ماهانه پنج ایستگاه سینوپتیک حوضه آبریز دریاچه ارومیه شامل ارومیه،‏ تبریز،‏ خوی،‏ سقز و مهاباد در طی سال‌های 2005-1976 استفاده شد. در ابتدا نرخ تبخیر و تعرق مرجع (ET0) ماهانه با مدل PMF56-Hybrid برآورد شد و سپس از آزمون‌ من- کندال و روش سیل- سن برای تحلیل روند و از آزمــون من- کندال دنباله‌ای برای شناسایی نقاط جهش استفاده شد. تحلیل روند سری سالانه بارندگی بیانگر وجود روند کاهشی (غیرمعنی‌دار) در تمام ایستگاه‌ها بجز مهاباد است. همچنین،‏ نتایج روش سیل- سن نشان داد بیشترین نرخ افزایش مقدار ET0 در ایستگاه خوی و 3.44 میلی‌متر در سال است ولی بر اساس آزمون من- کندال،‏ مقدار تبخیر و تعرق سالانه در سطح 95% دارای روند افزایشی غیرمعنی‌دار است. بیشترین و کمترین نرخ کاهش بارندگی سالانه به ‌ترتیب در ایستگاه خوی (4.2 میلی‌متر در سال) و تبریز (2.88 میلی‌متر در سال) است. بر اساس آزمون من- کندال دنباله‌ای در سری بارندگی،‏ ایستگاه‌های خوی و تبریز دارای نقطه جهش با روند نزولی هستند. مقدار جهش تبخیر و تعرق در هیچیک از ایستگاه‌ها معنی‌دار نیست.