کاهش چشمگیر کمیت و کیفیت منابع آب در دسترس و قرار گرفتن کشور ایران در منطقهی خشک و نیمه خشک منجر به توجه بیشتر به سیستمهای نوین آبیاری به منظور افزایش بازده آبیاری و کارایی مصرف آب می شود. از جمله این روشها آبیاری قطرهای زیرسطحی است که تلفات را به حداقل مقدار میرساند. موفقیت یک سیستم آبیاری قطرهای در صورتی است که خوب طراحی شود و اجرای آن نیز خوب صورت گیرد. در این پژوهش به استناد شاخصهای ارائه شده توسط انجمن مهندسین کشاورزی امریکا ( ASAE ) و کارآیی یک سیستم آبیاری قطرهای زیرسطحی اجرا شده مورد بررسی قرار گرفت. پایش شامل بررسی پارامترهای کیفیت آب، بافت و کیفیت خاک، میزان گرفتگی قطرهچکانها و یکنواختی پخش آب، عمق نصب، فاصله قطرهچکانها از یکدیگر و از تنه درختان بود. مقادیر ضریب یکنواختی دبی قطرهچکانها و ضریب تغییرات دبی و عملکرد کلی قطرهچکانها به ترتیب 74% و 25% و 20% به دست آمد. با توجه به مقدار ضریب تغییرات عملکرد قطرهچکان، قطرهچکانها ضعیف شناخته میشوند. عملکرد بسیار ضعیف آنها را میتوان به ضعف طراحی و گرفتگی قطرهچکانها و ناآشنا بودن کشاورز به فن بهره-برداری مناسب از سامانه ربط داد.
