نیاز به افزایش تولید غذا برای جمعیت رو به رشد ‌ایران،‏ ارزیابی بهره‌وری آب در بخش کشاورزی و نیز مبادلات آب مجازی را امری مهم ساخته است. مفهوم آب مجازی همراه با ردپای آب،‏ بسیاری از مسائل و بخش‌ها را به یکدیگر ارتباط داده و چارچوب مناسبی را برای مدیریت بهینه منابع آب ارائه می‌دهند. در این مقاله،‏ ارزیابی ردپای آب محصولات کشاورزی با تفکیک ردپای آب داخلی و خارجی و نیز آب آبی و آب سبز انجام شد. همچنین،‏ میزان ذخیره‌سازی و هدررفت منابع آب در اثر تجارت آب مجازی برآورد شد. نتایج این بررسی نشان می‌دهد که متوسط ردپای آب محصولات مطالعاتی شامل گندم،‏ جو،‏ ذرت،‏ برنج،‏ سیب‌زمینی،‏ پیاز،‏ سیب،‏ پرتقال و نخود‌فرنگی در ایران 656 مترمکعب در سال به ازای هر نفر می‌باشد و نیز ردپای آب خارجی در مقایسه با ردپای آب داخلی کمتر است (40% از کل ردپای آب آبی و 29% از کل ردپای آب سبز). همچنین،‏ در اثر واردات گروه غلات به طور متوسط 14611 میلیون مترمکعب آب ذخیره شده ودر اثر صادرات گروه میوه و حبوبات،‏ 135 میلیون مترمکعب آب از دست رفته است. بر این اساس در دوره 1380-1376به طور متوسط 14476 میلیون مترمکعب آب در کشور ذخیره شده است.