در سال‌های اخیر با توسعه کشاورزی و افزایش جمعیت،‏ بیشتر دشت‌های ایران با افت سطح آب زیرزمینی رو‌برو شده‌اند. هدف از این پژوهش،‏ بررسی وضعیت منابع آب زیرزمینی دشت کوهپایه- سگزی اصفهان در بازه زمانی 88-1374 است. پارامترهای دبی ورودی به منطقه،‏ بارش،‏ تبخیر،‏ دمای میانگین و برداشت از آبخوان در نظر گرفته شده و واکنش سفره آب نسبت به تغییرات آن‌ها در سال‌های 1374 و 1388 و نیز در ماه‌های مختلف این دو سال،‏ سنجیده شده است. نتایج حاصله نشان می‌هد که سطح سفره در سال 1388 نسبت به سال 1374 به طور متوسط 3.5 متر افت داشته است که این میزان افت در مناطقی که در حریم رودخانه زاینده‌رود و به خصوص در 30 کیلومتر ابتدایی مسیر رودخانه در ورودی دشت هستند بیشتر بوده و به بیش از 14 متر رسیده است. علاوه بر این،‏ نتایج نشان می‌دهد که عمق سطح آب چاه‌هایی که تا حریم شش کیلومتری رودخانه قرار دارند به شدت تحت تأثیر نوسانات دبی رودخانه در طول سال است و با افزایش فاصله از رودخانه،‏ از میزان تأثیر دبی بر سطح آب چاه‌ها کاسته می‌شود. کاهش شدید جریان ورودی به منطقه سبب شده که در مناطق ابتدایی دشت،‏ فشار به منابع آب زیرزمینی برای ادامه فعالیت کشاورزی،‏ افزایش یابد که افت شدید سفره را در پی داشته است. به سمت پایاب رودخانه (نزدیک پل ورزنه) با کاهش دبی و به دنبال آن افت سفره