کانالهای مرکب ترکیبی از مجرای اصلی و یک یا دو پهنه سیلابی هستند. جریان در این کانالها دارای ساختاری پیچیده است، که دلیل آن اختلاف سرعت بین کانال اصلی و دشت سیلابی و انتقال مومنتم بین آنها است. به دلیل وجود سطح آزاد جریان و دیوارهها، جریانهای ثانویه متفاوت با مجاری بسته در کانالهای روباز ایجاد شده و این جریانها بر ساختار جریان و آشفتگی به شدت تأثیرگذار است. در این بررسی تأثیر نسبت عمق آب در دشت سیلابی به عمق آب در کانال اصلی و زبری پهنه سیلابی، بر توزیع سرعت و محل سرعت بیشینه در کانال روباز با مقطع مرکب، بررسی شده است. نتایج نشان داد که هرچه نسبت عمق آب در دشت سیلابی به عمق آب در کانال اصلی کاهش مییابد پدیده غوطهوری سرعت مشخصتر است و محل سرعت بیشینه در کانال اصلی از سطح آزاد دورتر و به دیواره کانال اصلی نزدیکتر میشود (از محل تقاطع کانال اصلی و دشت سیلابی دور میشود). همچنین افزایش ارتفاع زبری بستر پهنه سیلابی باعث تمایل منحنیهای همسرعت در پهنه سیلابی به سمت مقطع اصلی میشوند و به کاهش سرعت در منطقه دشت سیلابی منجر میشود. زبری پهنه سیلابی بر منحنیهای همسرعت مقطع اصلی فقط در منطقه نزدیک به پهنه سیلابی مؤثر است و در مناطق دیگر اثرات مشهودی ندارد و زبری پهنه سیلابی بر محل سرعت بیشینه بیاثر است.
