سرریزهای کلیدپیانویی جزو سرریزهای غیر خطی و تکاملیافتهی سرریزهای منقاری هستند. با توجه به راندمان بالا در این سرریزها، بررسی اتلاف انرژی جریان و ارائه راهکارهای بهینهسازی آن از اهمیت ویژهای برخوردار است. این پژوهش به بررسی تأثیر تعداد تیغههای جداکننده جریان بر اتلاف انرژی در سرریزهای کلیدپیانویی ذوزنقهای نوع Bپرداخته است. در این مطالعه، دو ارتفاع سرریز 20/0 و 18/0 متری ارزیابی شدند. تیغههای جداکننده جریان استوانهای بهصورت ششتایی، چهارتایی و دوتایی روی هر سیکل تاج سرریز، نصب شدند. نتایج نشان داد که افزایش تعداد تیغههای جداکننده جریان در کلیدهای ورودی سرریز، باعث افزایش اتلاف انرژی جریان میشود. بهطور مثال، در سرریزهای با ارتفاع 20/0 متری همراه با تیغههای جداکننده جریان ششتایی، چهارتایی و دوتایی در هر سیکل سرریز، اتلاف انرژی جریان نسبت به سرریز با همین ارتفاع و بدون تیغهی جداکننده جریان، حدود 06/5، 07/3 و 45/1 درصد بیشتر است. با افزایش 111 درصدی ارتفاع سرریز، اتلاف انرژی حدود 9 درصد افزایش مییابد. همچنین با افزایش تعداد تیغههای جداکننده جریان، ضریب دبی کاهش مییابد. تیغههای جداکننده جریان باعث افزایش فاصلهی ریزش جریان به پاییندست سرریز میشوند. در نهایت از آنالیز ابعادی جهت بسط نتایج به سرریزهای کلیدپیانویی با طول تاج موثر متفاوت استفاده شد.
پورسخی,ساناز و خوش فطرت,علی . (1404). تأثیر تعداد متفاوت تیغههای جداکننده جریان بر اتلاف انرژی در سرریز کلیدپیانویی. پژوهش آب ایران, 19(2), 79-90. doi: 10.22034/iwrj.2025.15174.2676
MLA
پورسخی,ساناز , و خوش فطرت,علی . "تأثیر تعداد متفاوت تیغههای جداکننده جریان بر اتلاف انرژی در سرریز کلیدپیانویی", پژوهش آب ایران, 19, 2, 1404, 79-90. doi: 10.22034/iwrj.2025.15174.2676
HARVARD
پورسخی ساناز, خوش فطرت علی. (1404). 'تأثیر تعداد متفاوت تیغههای جداکننده جریان بر اتلاف انرژی در سرریز کلیدپیانویی', پژوهش آب ایران, 19(2), pp. 79-90. doi: 10.22034/iwrj.2025.15174.2676
CHICAGO
ساناز پورسخی و علی خوش فطرت, "تأثیر تعداد متفاوت تیغههای جداکننده جریان بر اتلاف انرژی در سرریز کلیدپیانویی," پژوهش آب ایران, 19 2 (1404): 79-90, doi: 10.22034/iwrj.2025.15174.2676
VANCOUVER
پورسخی ساناز, خوش فطرت علی. تأثیر تعداد متفاوت تیغههای جداکننده جریان بر اتلاف انرژی در سرریز کلیدپیانویی. پژوهش آب ایران, 1404; 19(2): 79-90. doi: 10.22034/iwrj.2025.15174.2676