1
استادیار و عضو هیات علمی، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران
2
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه عمران و محیط زیست، موسسه آموزش عالی دانش پژوهان پیشرو، اصفهان، ایران.
10.22034/iwrj.2026.14929.2633
چکیده
فاضلاب صنعت چرمسازی، به عنوان یک فاضلاب پیچیده با داشتن بار آلی بسیار بالا و شوری زیاد، میتواند با ایجاد استرس اسمزی کارایی فرآیندهای بیولوژیکی را مختل نماید. این پژوهش با هدف ارزیابی عملکرد یک سامانه ترکیبی در مقیاس پایلوت و با فاضلاب واقعی شهرک چرمسازی ورامین انجام شد. سامانه شامل پیشتصفیه شیمیایی، راکتور بیولوژیکی هوازی با بستر متحرک و پالایش نهایی شیمیایی بود. پایش کیفی در محدوده شوری ۱۹ تا ۲۴ گرم بر لیتر انجام و پارامترهای COD، TSS، TDS، EC و pH در نقاط مختلف اندازهگیری شد. نتایج نشان داد این سیستم بهطور میانگین ۷۰ درصد از COD را حذف کرد که بیشترین سهم مربوط به واحد بیولوژیکی (میانگین راندمان ۵/۳۵ درصد) و سهم تکمیلی مربوط به واحد شیمیایی ثانویه بود. عملکرد بیولوژیکی در برابر شوری رفتاری آستانهای داشت؛ بهگونهای که تا حدود ۲۲ گرم بر لیتر پایدار بود اما افزایش ناگهانی آن موجب کاهش شدید راندمان و افزایش COD خروجی شد. همچنین TDS در طول فرآیند تقریباً ثابت مانده و پساب نهایی از نظر شوری غیراستاندارد بود. این یافتهها نشان میدهد که باوجود کارایی مناسب در حذف مواد آلی، مدیریت شوری و بهویژه جلوگیری از شوکهای شوری، چالش اصلی و فراتر از توان فرآیندهای متعارف است . . . .