اساس مطالعات هیدرولوژی و هواشناسی، دادههای آماری پیوسته و کافی است. حداکثر بارش 24 ساعته سالانه، در زمینههای مختلف طراحی تأسیسات آبی و مهندسی استفاده میشود. رگرسیون فازی به عنوان یک ابزار انعطافپذیر که قابلیت استفاده در بسیاری از سامانهها را دارد، جهت ارائه و توسعه یک تکنیک جدید برای تخمین و بازسازی دادههای حداکثر بارش 24 ساعته بکار گرفته شده است. در این تحقیق کارآیی استفاده از رگرسیون فازی در بازسازی دادههای حداکثر بارش 24 ساعته در استان چهارمحال و بختیاری صورت گرفت. برای ارزیابی کارائی مدل فوق، از شاخصهای آماری RMSE، P% و R2 استفاده شد. نتایج بدست آمده از مدل رگرسیون فازی با روشهای نسبت نرمال، محورهای مختصات، رگرسیون ساده و رگرسیون چند متغیره مورد مقایسه قرار گرفت. مقدار ضریب تعیین (R2) میان مقادیر مشاهدهای و برآورد شده حاصل از مدل رگرسیون فازی در اقلیم بسیار مرطوب، نیمه مرطوب، مدیترانهای و نیمهخشک بهترتیب برابر با 0.67، 0.75، 0.81 و 0.87 بهدست آمد. نتایج بازسازی در هر یک از چهار اقلیم موجود در این استان نشاندهنده برتری معنیدار تکنیک رگرسیون فازی نسبت به سایر روشهای متداول است.
متینزاده, محمد مهدی, فتاحی, روح الله, شایان نژاد, محمد, و عبداللهی, خدایار. (1390). تخمین و بازسازی دادههای حداکثر بارش 24 ساعته در استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از رگرسیون فازی. پژوهش آب ایران, 5(1), 179-186.
MLA
متینزاده, محمد مهدی, فتاحی, روح الله, شایان نژاد, محمد, و عبداللهی, خدایار. "تخمین و بازسازی دادههای حداکثر بارش 24 ساعته در استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از رگرسیون فازی", پژوهش آب ایران, 5, 1, 1390, 179-186.
HARVARD
متینزاده محمد مهدی, فتاحی روح الله, شایان نژاد محمد, عبداللهی خدایار. (1390). 'تخمین و بازسازی دادههای حداکثر بارش 24 ساعته در استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از رگرسیون فازی', پژوهش آب ایران, 5(1), pp. 179-186.
CHICAGO
محمد مهدی متینزاده, روح الله فتاحی, محمد شایان نژاد و خدایار عبداللهی, "تخمین و بازسازی دادههای حداکثر بارش 24 ساعته در استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از رگرسیون فازی," پژوهش آب ایران, 5 1 (1390): 179-186,
VANCOUVER
متینزاده محمد مهدی, فتاحی روح الله, شایان نژاد محمد, عبداللهی خدایار. تخمین و بازسازی دادههای حداکثر بارش 24 ساعته در استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از رگرسیون فازی. پژوهش آب ایران. 1390;5(1):179-186.