یکی از بزرگ‌ترین مسائل کشاورزان منطقه جیرفت، عدم مدیریت صحیح آبیاری است. برای دستیابی به بهترین روش آبیاری و بهبود کارآیی مصرف آب گیاه گوجه­فرنگی در زیر پوشش پلاستیک، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل، فاکتور اول روش آبیاری (سطحی و قطره­ای) و فاکتور دوم سطح آبیاری (50، 75 و 100% نیاز آبی)، در قالب طرح بلوک کامل تصادفی طی دو سال (85 و 86) با سه تکرار در اراضی مرکز تحقیقات کشاورزی جیرفت اجرا شد. نتایج فنی این بررسی نشان داد که روش و سطح آبیاری و اثر متقابل آنها، روی قطر میوه اثر زیاد نداشته است. مقایسه میانگین عملکرد دو ساله، بهترین تیمار را روش قطره­ای با تأمین 100% نیاز آبی و حجم آب مصرفی 4625 متر مکعب با عملکرد 42 تن در هکتار معرفی کرد. کمترین عملکرد نیز مربوط به تیمار آبیاری سطحی با تأمین 50% نیاز آبی بود. نتایج اقتصادی طرح به روش بودجه­بندی جزئی نیز تیمار آبیاری قطره­ای با تأمین 100% نیاز آبی را به‌عنوان تیمار ارجح‌ از لحاظ اقتصادی معرفی و تجزیه و تحلیل ارجحیت سرمایه‌گذاری نیز این نتیجه را تأیید کرد.