به‌دلیل جریان یافتن آب سطحی بر سطوح مختلف زمین و حمل بسیاری از انواع ناخالصی‌ها،‏ آب‌های سطحی باید قبل از مصرف تصفیه شود. برای جداسازی این مواد می‌توان از سه فرایند ته‌نشینی،‏ فیلتراسیون و شناورسازی استفاده کرد. هدف از انجام این مطالعه مقایسه سیستم شناورسازی با فرایند ته‌نشینی در حذف کدورت مصنوعی است. این مطالعه از نوع تجربی - مداخله‌ای است که در مقیاس پایلوت کارایی سیستم ته‌نشینی متداول و شناورسازی با هوای محلول در حذف کدورت،‏ قلیائیت،‏ دما،‏ pH و TSS را مورد مقایسه قرار داده است. در این مطالعه از پلی‌آلومینیوم کلراید به‌عنوان ماده منعقد کننده و از کائولین به‌عنوان عامل تولید کدورت استفاده شده است. در این بررسی راندمان حذف کدورت در سیستم شناورسازی با هوای محلول در کدورت‌های 20،‏ 50-30 و 110-90 NTU به‌ترتیب 14.7،‏ 11.1 و 10.9 درصد بیشتر از سیستم ته‌نشینی متداول تعیین شد. با توجه به نتایج به‌دست آمده مشخص شد سیستم شناورسازی با هوای محلول نسبت به ته‌نشینی متداول به‌طور مؤثرتری می­تواند کدورت را برطرف کند. استفاده از این سیستم جهت حذف کدورت در تصفیه­ خانه‌های آب‌ با ورودی نسبتاً کدر و در مناطق پربارش که غالباً آب کدری را دریافت می‌کنند توصیه می‌شود.