برای بررسی اثر شدت‌های مختلف باد،‏ فشار،‏ فواصل و آرایش آبپاش‌ها بر یکنواختی توزیع آب در آبیاری بارانی طرحی با استفاده از سه طیف شدت باد (5-0،‏ 7-5 و 7 < متر بر ثانیه)،‏ سه فشار متوسط آبپاش (35،‏40 و 45 متر) و سه فاصله آبپاش روی لوله فرعی (15،‏ 18 و 21 متر) اجرا شد و آرایش های مختلف (مستطیلی،‏ مربعی و مثلثی) برای همه تیمارها مشابه سازی و یکنواختی توزیع آب محاسبه گردید. نتایج حاصل از اجرای این طرح نشان داد که وقتی که سرعت باد متوسط باشد (7-5 متر بر ثانیه) ضریب یکنواختی 2.3 درصد نسبت به باد ملایم ‌(5-0 متر برثانیه) کاهش می یابد. با افزایش سرعت باد تا حدود 7 متر برثانیه،‏ کاهش ضریب یکنواختی در مقابل افزایش سرعت بادزیاد نیست،‏ ولی در سرعت‌های بیشتر (بیشتر از 7 متر بر ثانیه) ضریب یکنواختی شدیداً کاهش می‌یابد (در این طیف ضریب یکنواختی 20 درصد کاهش داشته است). ضریب یکنواختی توزیع آب در فواصل 15×15 متر (نسبت فواصل آبپاش‌ها به قطر پراکنش 0.39×0.39) بیشترین مقدار و در فواصل 21×21 متر (نسبت فواصل آبپاش‌ها به قطر پراکنش 0.5×0.5) کمترین مقدار می‌باشد. با افزایش نسبت فواصل آبپاش‌ها به قطر پراکنش،‏ ضریب یکنواختی مخصوصاً در بادهای شدید کاهش یافته است،‏ به همین دلیل توصیه می شود با افزایش سرعت باد،‏ نسبت فواصل آبپاش‌ها را به قطر پراکنش کاهش داده و از آرایش‌های مربعی استفاده شود تا ضریب یکنواختی توزیع آب قابل قبول گردد.