برای تعیین کارکرد بهینة سامانه­های آبیاری قطره­ای، باید عملکرد آن­ها ارزیابی شود. در این تحقیق، پنج سامانة آبیاری قطره‌ای در بوشهر ارزیابی شد. از هر سامانه یک مانیفولد در حال کار انتخاب و ارزیابی­ها روی چهار لاترال ابتدایی، یک سوم، دو سوم و لاترال انتهایی صورت گرفت. در هر مانیفولد هشت فشار در ابتدا و انتهای لوله لاترال و 32 حجم آب در محل شانزده درخت به دست آمد. متوسط دبی قطره­چکان­ها و یکنواختی پخش محاسبه شد. حداقل فشار ورودی مانیفولد آزمایشی و مانیفولدهای در حال کار اندازه­گیری شد تا فاکتور کاهش بازدهی و عامل تصحیح دبی تعیین شود. پس از جمع­آوری اطلاعات به روش scs و مریام و کلر عوامل ارزیابی مانند یکنواختی پخش آب از قطره­چکان­ها، بازدة واقعی کاربرد ربع پایین و بازدة پتانسیل ربع پایین محاسبه شد. نتایج نشان داد که یکنواختی پخش آب در سامانه از 77.98٪ در سامانه M5 تا 92.12٪ در سامانه M3 متغیر بود. بازدهی پتانسیل کاربرد ربع پایین با مقادیر 82.91 و 70.18٪ و بازدهی واقعی کاربرد ربع پایین با مقادیر 92.12 و 77.98 درصد به­ترتیب در سامانه M3 و M5 به دست آمد که نشان­دهندة وضعیت خوب تا متوسط این سامانه­ها بود. به­طور کلی مشکل عمده سامانه­های مورد بررسی، کم بودنَ سطح خیس شده به­علت آرایش و تعداد نامناسب قطره­چکان­ها، عدم جای­گذاری مناسب حلقه­های لوپ، عدم یکنواختی توزیع فشار در سامانه، ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮدن ﻋﻤﻖ آب آبیاری، ﮐﺎﻫﺶ یکنواختی ﺗﻮزیع و پایین بودن دانش و مهارت بهره­بردار است.