محدودیت منابع آب شیرین در ایران و ضرورت برنامه­ریزی برای استفادة مناسب از ظرفیت­های متنوع منابع آب، توجه به استحصال حقابة رودخانه­های مرزی را برجسته­تر می­کند. در این پژوهش، سیاست­­های راهبردی که دولت برای استحصال حقابة رودخانه­های مرزی ایران می­تواند اتخاذ کند، طبق نظر کارشناسان در قالب20 پرسش‌نامه و بر اساس 5 معیار و 12 راهبرد تهیه شده و با استفاده از روش AHP و  ANP اولویت­بندی شد و نتایج با استفاده از روش تری آنتافیلو و همکاران (1997) تحلیل حساسیت شد. طبق نتایج راهبرد A₁ در روش AHP با ارجحیت 89/11 درصد و در روش ANP با ارجحیت 11.08 درصد در اولویت اول قرار گرفت. همچنین راهبرد A₁₁ در روش AHP با ارجحیت 8.17 درصد و در روش ANP با ارجحیت 6.11 درصد در اولویت آخر قرار گرفت. همچنین میزان منفعت با ضریب 0.185 به‌عنوان حساس­ترین معیار معرفی شد. راهبرد A₄ با ضریب 0.178 نسبت به سایر راهبردها حساس­ترین سیاست راهبردی می­باشد که بر اساس معیار میزان منفعت حاصل شده است. در گام نهایی پس از نرمال­سازی وزن راهبردها با توجه به معیار بحرانی، اولویت­بندی راهبردها با اندکی تغییر در وزن­ها بدون تغییر باقی ماند.