اندرکنش دو نیرو گریز از مرکز و گرادیان فشار در قوس رودخانه‌ها و در نتیجه آن تشکیل جریان‌های چرخشی و حلزونی، سبب ایجاد فرسایش در قوس خارجی و رسوب‌‌گذاری در قوس داخلی می‌شود. این امر سبب تغییر تدریجی در فرم رودخانه می‌شود. آبشکن‌ها از جمله سازه‌هایی هستند که از طریق اصلاح الگوی جریان و کاهش قدرت جریان ثانویه سبب کنترل و کاهش فرسایش در خم رودخانه‌‌ها می‌‌‌‌شوند. اما به‌دلیل ایجاد تنگ‌شدگی در مقطع جریان و تشکیل گردابه‌های قوی خود دچار آب‌شستگی می‌شوند. میزان آب‌شستگی اطراف آبشکن‌ها به عوامل مختلفی بستگی دارد که از آن جمله می‌توان به زاویه قرار‌گیری نسبت به راستای جریان اشاره کرد. در این پژوهش اثر زاویه قرارگیری سری آبشکن نفوذ‌‌پذیر در سه حالت جاذب (120 درجه)، عمودی (90 درجه) و دافع (60 درجه) در قوس 90 درجه‌ ملایم بررسی شده است. بدین‌منظور آزمایش‌هایی با چهار عدد فرود 0.21، 0.23، 0.26 و 0.28 روی آبشکن‌های با نفوذ‌پذیری 33 درصد و طول مؤثر 20 درصد عرض فلوم انجام شد. نتایج نشان داد که حداکثر عمق آب‌شستگی در قسمت خروجی قوس 90 درجه رخ داده و بیشینه مقدار آن مربوط به حالت جاذب است، که 7.4 درصد بیشتر از حالت قائم و 11.1 درصد بیشتر از حالت دافع است.