سیستم‌های آبیاری تحت فشار طراحی شده براساس شرایط اقلیمی گذشته، ممکن است عملکردشان به‌دلیل افزایش تقاضای آب، تحت تأثیر قرار گیرد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثرات تغییر اقلیم بر مدیریت بهره‌برداری سیستم و ساعت‌‌های کارکرد قطره‌چکان در شبکه آبیاری تحت‌فشار سد ستارخان است. برای تعیین تأثیر تغییر اقلیم بر بارش و دما از ریزمقیاس نمایی آماری LARS-WG و خروجی‌های مدل گردش عمومی جو HadCM3 تحت سناریوهای A1B، B1 و A2 برای دوره زمانی 2065-2046 میلادی استفاده شد. نتایج به‌دست آمده نشان از افزایش دما و کاهش بارش در منطقه بودند. در مرحله بعدی براساس مقادیر بارش و دمای پیش‌بینی شده، نیاز آبیاری سیب با استفاده از CROPWAT محاسبه شد. نتایج به‌دست آمده نشان از این است که نیاز آبیاری سیب نسبت به وضعیت موجود در تمام سناریوهای اقلیمی روند افزایشی داشته که این روند متأثر از افزایش دما و کاهش بارندگی در حوضه است. با افزایش دما و کاهش بارش در حوضه و همچنین افزایش نیاز آبیاری، ضرورت اعمال اصلاح در نحوه مدیریت بهره‌برداری از سیستم مشخص شد که افزایش مدت آبیاری به‌عنوان یک راه‌حل پیشنهاد می‌شود. بنابراین نتایج نشان می‌دهد که ساعت کارکرد سیستم در تمام سناریو‌های اقلیمی نسبت به وضعیت موجود 10.28 درصد افزایش خواهد یافت.