پژوهش آب ایران

چکیده این بررسی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با در نظر گرفتن ماده پلیمر سوپرجاذب A200 در سطوح 0، 20، 40، 60، 80 و 100 گرم به ازای هر کیلوگرم خاک به عنوان فاکتور اول و سطوح شوری آب (dS/m 0،‏ 3،‏ 6،‏ 9،‏ 12 و 15) به عنوان فاکتور دوم و جمعاً با 108 گلدان حاوی 2 کیلوگرم خاک انجام شد. تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که اثر سوپر جاذب،‏ شوری آب آبیاری و اثرات متقابل آن-ها بر رطوبت خاک و EC آب زهکشی در سطح یک درصد معنی‌دار شد. با توجه به نتایج این تحقیق،‏ استفاده از پلیمر سوپر جاذب در شرایطی که آب آبیاری شور باشد توصیه نمی‌شود و کاربرد این پلیمر به صورت مخلوط با مواد آلی پیشنهاد می‌شود.