نویسنده = رامین فضل اولی

بررسی آزمایشگاهی اثر زبری بستر جریان بر مشخصات پرش هیدرولیکی

دوره 13، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 39-49

فرشته اسدی، علیرضا عمادی، رامین فضل اولی

چکیده پرش هیدرولیکی، یکی از پدیده‏های مهم جریان آب در کانال‏هاست که به تناسب شدت پرش، با استهلاک انرژی محسوسی روبه‌رو خواهد شد. استفاده از بسترهای زبر، عامل مؤثری در کاهش هزینه‏های حوضچه‏های استهلاک انرژی است. بنابراین، هدف محققان، به‏کارگیری بسترهای زبر در کف حوضچه‏های آرامش و بررسی تأثیر آن بر ‏مشخصات پرش هیدرولیکی بوده است. در این پژوهش، به بررسی آزمایشگاهی اثر زبری بستر بر مشخصات پرش هیدرولیکی در فلومی به طول 12، عرض 0.5 و ارتفاع 0.7 متر در محدودة اعداد فرود 5.5 تا 9 پرداخته شد و از 24 بستر زبر مکعبی با آرایش زیگزاگی و ردیفی، ردیف‏ها و زاویه‏های مختلف استفاده شد. نتایج نشان داد که عمق و طول نسبی (نسبت عمق ثانویه به اولیه و نسبت طول به عمق اولیه پرش) در آرایش زیگزاگی در مقایسه با ردیفی نسبت به بستر صاف کاهش بیشتری داشت. ضریب نیروی برشی که عامل اصلی کاهش عمق و طول نسبی پرش است، در هر دو آرایش 6 درصد بیشتر از بستر صاف محاسبه شد. در نهایت، روابطی برای برآورد عمق نسبی و طول نسبی به ازای اعداد فرود، استخراج شد. همچنین، اثر آرایش‏ها در سطح معنی‏داری 5 درصد برای همة بسترها بر عمق و طول نسبی به اثبات رسید.

بررسی آزمایشگاهی تأثیر به کارگیری توأم صفحات مستغرق خمیده و آبشکن نفوذپذیر بر میزان آبگیری و تغییرات بستر در دهانه آبگیر

دوره 11، شماره 3، پاییز 1396، صفحه 1-10

فرانک امیدی سراوانی، رامین فضل اولی، مجتبی صانعی

چکیده در این پژوهش کنترل ورود رسوب به آبگیر جانبی در حالت استفاده توأم صفحات مستغرق خمیده و آبشکن نفوذپذیر به‌صورت آزمایشگاهی بررسی شده است. تأثیر آبشکن نفوذپذیر با زاویه ۹۰ و ۷۵ درجه نسبت به جهت جریان آب در سه طول و با انسداد ۱۵%، ۱۸% و ۲۳% عرض کانال اصلی در دو موقعیت ۲ و ۲.۱ برابر عرض دهانه آبگیر بالادست دهانه آبگیر در سه دبی انحراف ۱۵%، ۲۰% و ۲۶% بر تغییرات بستر، حداکثر عمق آب‌شستگی و درصد دبی آبگیری در کانال آبگیر بررسی شد. پس از انجام ۴۸ آزمایش با در نظر گرفتن آزمایش‌های شاهد با و بدون نصب صفحات، نتایج نشان داد وقتی آبشکن در موقعیت ۲.۱ برابر عرض دهانه آبگیر، بالادست ابتدای دهانه آبگیر جایگذاری شد، نسبت به زمان جاگذاری در موقعیت ۲ برابر عرض دهانه آبگیر، بالادست دهانه، نتایج بهتری در کاهش حداکثر عمق آب‌شستگی و افزایش مقدار دبی آبگیری مشاهده شد. همچنین در هر سه درصد انحراف، آبشکن با طول ۲۷ یعنی انسداد ۱۸% بهترین نتیجه را داشت. نتایج نشان داد آبشکن با زاویه ۷۵ درجه نسبت به جهت جریان، مؤثرتر از آبشکن قائم بوده است.

بررسی آزمایشگاهی اثر افزایش ارتفاع چاهک و جرم وزنه بر ضریب دبی سرریز فیوزگیت مدل WLH در کانال‌های کوچک

دوره 9، شماره 4، زمستان 1394، صفحه 89-97

زکیه غلامی، رامین فضل اولی

چکیده فیوزگیت‌ها شامل سه نوع دریچه باریک با بار کم،‏ دریچه عریض با بار کم و دریچه عریض با بار زیاد هستند. در این پژوهش،‏ تأثیر 6 چاهک با ارتفاع‌‌های متفاوت روی فیوزگیت مدل دریچه عریض با بار کم بررسی شده و برای تعادل سازه از دو وزنه با جرم‌های مختلف استفاده شده است. سرریز مذکور،‏ از جنس پلکسی‌گلاس بوده و دارای ارتفاع 50 میلی‌متر است. آزمایش‌ها در کانال آزمایشگاهی به طول 5 متر،‏ عرض 75 میلی‌متر و ارتفاع 175 میلی‌متر انجام شد. در این پژوهش،‏ معادله پارامترهای بدون بعد نسبت اختلاف ارتفاع تاج و آب در مخزن به ارتفاع فیوزگیت و عدد وبر با ضریب دبی بررسی و با نرم‌افزار افزودنی Solver در محیط اکسل،‏ معادله‌ای توانی برای ضریب دبی در 15 حالت استخراج شد. از 228 دبی قرائت شده،‏ 20 درصد با استفاده از معیارارزیابی RMSE برای صحت‌سنجی معادلات به کار برده شد. نتایج نشان داد که با 2.5 درصد افزایش ارتفاع آب بالادست سرریز و 5 درصد افزایش عدد وبر،‏ ضریب دبی حدود 0.3 درصد کاهش می‌یابد. همچنین محقق شد در یک دبی ثابت،‏ چاهک 57 میلی‌متری نسبت به سایر چاهک‌ها کشش سطحی کمتر و ارتفاع آب بالادست پایین‌تری

بررسی کفایت شبکه زهکشی شهر ماسال و ارایه راهکارهای بهبود آن با استفاده از نرم‌افزار MIKESWMM

دوره 6، شماره 1، تیر 1391، صفحه 93-103

زهرا احمدی، علی شاهنظری، رامین فضل اولی، افشین اشرف زاده

چکیده امروزه مدیریت سیلاب و رواناب سطحی در محدوده شهرها از اهمیت زیادی برخوردار است. در این تحقیق کفایت شبکه جمع-آوری آب‌های سطحی شهر ماسال برای عبور سیلاب طراحی بررسی شد. اطلاعات اقلیم،‏ نقشه‌های توپوگرافی،‏ طرح تفصیلی و کاربری اراضی برای شبیه‌سازی شبکه جمع‌آوری رواناب سطحی با استفاده از مدل کامپیوتری MIKESWMM تهیه شد. شبیه‌سازی هیدرولوژیکی با وارد کردن خصوصیات فیزیوگرافی،‏ الگو و توزیع زمانی بارش با دوره بازگشت 10 ساله در بلوک رواناب صورت گرفت. با انتقال کلیه اطلاعات بلوک رواناب به بلوک انتقال توسعه یافته و وارد کردن اطلاعات مربوط به مشخصات مجاری آبرو،‏ گره‌ها،‏ شرایط مرزی و خروجی‌ها در مدل،‏ شبیه‌سازی هیدرولیکی انجام شد. نتایج نشان داد که شبکه موجود توانایی لازم برای عبور دادن سیلاب طراحی را نداشته و این موجب ایجاد اضافه‌بار و شرایط سیلابی در محل بعضی گره‌ها به‌مدت طولانی (بیش از 360 دقیقه)،‏ می‌شود. برای حل مشکل،‏ ابعاد مناسب برای عبور سیلاب طرح تعیین شد به گونه‌ای که در هنگام وقوع سیلاب طراحی،‏ میزان تداوم شرایط سیلابی و اضافه بار به طور کامل حذف و یا به حداقل ممکن (کمتر از 15 دقیقه) برسد و براساس آن ابعاد مقاطع تیپ برای اجرا پیشنهاد شد. همچنین در این تحقیق آنالیز حساسیت مدل در بلوک رواناب انجام و عوامل مساحت و درصد نفوذناپذیری با شاخص حساسیت 2،‏ به‌عنوان مهمترین عوامل تأثیرگذار بر نتایج شبیه‌سازی مدل مشخص شدند.